σαν χάδι η στιγμή

καθώς
σαν πεταλούδα
η νύχτα
τα φτερά της καίει
μες στα μάτια μου

σαν χάδι
γεννιέται η στιγμή
σαν γλάρος
σε γαλάζιο ουρανό

σαν καλημέρα Κυριακής
απρόσμενη

σαν λέξη και σαν μουσική
σαν νίκη ιριδίζουσα
πάνω στου καιρού
τ΄ άχρωμα χείλη

αναζήτηση

-->

χωρίς επίγνωση πορεύομαι

χωρίς φανό ομίχλης ή πυξίδα

με τη φωνή μου χαράζω δρόμο

σε αραχνοΰφαντο σκοτάδι

σ' αυτό το στοιχειωμένο δάσος

μες στις βαλανιδιές που πέτρωσαν

ψάχνω το χέρι σου

να λάμψω σαν πυγολαμπίδα

στη σάρκινη υγρασία της παλάμης σου

και της ζωής σου τη θολή γραμμή

αντίστροφα ν' ακολουθήσω

χωρίς επίγνωση

πορεύομαι

μοίρα μου

θα σε συναντήσω

μυστικός δείπνος

-->

καθίσαμε απέναντι όπως παλιά
ανάμεσά μας τα μαχαιροπήρουνα ασημένια

καλά ακονισμένα στον τροχό της μνήμης

ανάμεσά μας τα κρυστάλλινα ποτήρια

με τα λόγια αιλουροειδή

να ξεπηδούν ένα-ένα από τα βάθη τους

καθίσαμε απέναντι
με ξαναμμένα χείλη

θηράματα μιας χίμαιρας

που έχει παγιδεύσει ο χρόνος

και είναι πια αδύναμα να εμποδίσουν

τη σαρκοβόρα έλευση του τέλους

καθίσαμε απέναντι
και ούτε τη σκανδάλη των ματιών μου
ξέχασα βέβαια ν΄ απασφαλίσω

τουφεκισμένες τώρα οι στιγμές

κείτονται γύρω από το βάζο

τα ηλιοτρόπια σκυφτά
και το όνειρο ένας κίτρινος λεκές

ανάμεσά μας

σφραγίδα μιας οριστικής σιωπής

μια πασχαλίτσα μόνο περιφέρει αμήχανα

την κόκκινη υποψία της ζωής της

επάνω στο λευκό τραπεζομάντιλο