φως εωθινό
διώρυγες οι στιγμές
μάτια καράβια
***
πελάγου σώμα
με χέρια απάνεμα
σε ταξιδεύω
Ανεπιστρεπτί
1 ημέρα πριν
Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΑΛΛΕΣ ΜΟΥ ΣΤΙΓΜΕΣ
-
-
παντού εκείΠριν από 1 εβδομάδα
-
Μόνος με άλλους έντεκα και την κουβέρτα πάνω απ' το κεφάλιΠριν από 3 εβδομάδες
-
ο κύριος και ο σκύλοςΠριν από 3 μήνες
-
προθέσεις...Πριν από 7 μήνες
Γεννηθηκα
- μωβ
- περπατώ μες στ΄αγκάθια μες στα σκοτεινά σ΄αυτά που΄ναι να γίνουν και στ΄αλλοτινά κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη άμυνα τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα... (Μαρία Νεφέλη, Ο.Ε.)
Αρχειοθηκη στιγμων
Διαβάζουν το μωβ:
6 μωβ σχόλια:
Πολύ όμορφα
Μα θα μείνω στο πρώτο... που είναι και αυθεντικό :)
Ονειρικοί στίχοι και εικόνα. Ομορφιά.
Σε ταξιδεύουν αυτοί οι στίχοι...
Πολύ όμορφοι και ερωτικοί..
Καλή ανάσταση.
Αν για κάτι μου αρέσουν τα χαϊκου, όπως και αυτό Τζούλια, είναι γιατί πάντα παραμένουν λιτά και ουσιαστικά.
Καλημέρα
Σας ευχαριστώ όλους για τα όμορφα λόγια σας, αν και εκ των υστέρων κρίνω πολύ φιλόδοξο τον τίτλο "Χάικου" 'Ισως "Δοκιμές στα χάικου" θα ήταν πιο ρεαλιστικό. Πράγματι είναι τόσο δύσκολο, αλλά και τόσο όμορφο είδος ποίησης...
Σεμνή μου Τζούλια,επίτρεψέ μου να σε θαυμάσω...
Το έχεις!!!
Δημοσίευση σχολίου