Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Το χρέος


Ό,τι ήμουν θα μείνει
Αν χαθώ


Σε άπταιστη γλώσσα
Των ματιών

Ευγνώμων
ή
Αχάριστη

...
Ομολογώ

8 μωβ σχόλια:

negentropist είπε...

Έξοχο !

Wax Tailor - Ungodly Fruit

:)

Μαρια Νικολαου είπε...

Μεγάλος είναι ο Ποιητής που είναι μικρότερος από τα ποιήματά του...

Κι αυτό το έχεις αποδείξει.
Καλημέρα Τζούλια

Dinos-Art είπε...

Αυτογνωσία.
Πολύ ωραίο Τζούλια.

50fm είπε...

Εξαιρετικό!
Φιλί γλυκό σου αξίζει!

IZA είπε...

Καλό φθινόπωρο και καλή σχολική χρονιά. Μ' αρέσουν τα λιτά ποιήματα όπως το δικό σου. Φιλιά στο Νίκο και τα παιδιά.

Scorpios είπε...

Αυτό που είμαστε μένει πάντα στο τέλος, γιατί αυτό που θα θέλαμε να είμαστε, μας ξεφεύγει πάντα.

ΜΕ αρεσε !!!!

Καλό σου βράδυ

Phivos Nicolaides είπε...

Ομολογώ, ωραίο!

μωβ είπε...

σας ευχαριστώ όλους πολύ!